Katowice 1865-2025 – 160. rocznica nadania praw miejskich

Pierwsza wzmianka o Katowicach pojawiła się w protokole parafii bogucickiej, który w 1598 roku sporządzono na polecenie biskupa krakowskiego. Powstałą niewiele wcześniej wieś zamieszkiwało wówczas zaledwie kilku zagrodników. Jednakże część dzisiejszych dzielnic Katowic, jak Dąb, Załęże, Bogucice czy Roździeń, istniała już w XIV wieku.
Intensywny rozwój Katowic wiąże się oczywiście z rozkwitem przemysłu, głównie eksploatacją pokładów węgla kamiennego. Już bowiem w 1769 roku otwarto nieopodal pierwszą nowoczesną kopalnię – Emanuelssegen w Murckach, późniejszą kopalnię Murcki. Istotne znaczenie miało również wybudowanie linii kolejowej łączącej Wrocław z Mysłowicami co nastąpiło w 1846 r. 
Następstwem rozwoju gospodarczego i społecznego Katowic były starania wybitnych mieszkańców gminy, w tym zwłaszcza Friedricha Wilhelma Grundmanna i Richarda Holze, o zmianę ordynacji wyborczej osady z wiejskiej na miejską. Wysiłki te przyniosły pozytywne rezultaty w połowie lat sześćdziesiątych. 
11 września 1865 r. król Prus Wilhelm I Fryderyk na zamku w Babelsbergu wydał edykt nadający Katowicom prawa miejskie. Edykt wszedł w życie 11 stycznia 1866 roku. Rozpoczęto wówczas tworzenie struktur administracyjnych, w pierwszej kolejności powołując pierwszego burmistrza Katowic, którym został Louise Diebel. Obszar nowego miasta ograniczał się początkowo jedynie do terenów pomiędzy obecnymi ulicami Graniczną, Chorzowską, aleją Korfantego i rzeką Rawą. W chwili nadania praw miejskich, Katowice zamieszkiwało ok. 4,5 tys. mieszkańców.
Na poniższej wystawie zaprezentowano materiały archiwalne dotyczące Katowic, przechowywane w zasobie Archiwum Państwowego w Katowicach.